منشاءکلمات ترکی

استان خراسان شمالی ازاستانهایی است که زبان ولهجه هازیادی درآن متداول است.مردم این خطه باپراکنش متفاوت باگویشهای: ترکی ؛فارسی ؛تاتی؛بلوچی؛کردی کرمانجی؛ترکمنی؛فارسی دری؛و...سالیان سال باهم ارتباط داشته ودارند.شبیه این تفاوت گفتاری ؛تفاوتهایی درمذهب وفرهنگ اهالی نیزدیده می شود.فارغ ازبعضی رفتارهای اختلاف انگیزبامنشاءاستعماری ؛مردم این ناحیه ازایران ؛بدون توجه به زبان ُ مذهب وفرهنگ درتعامل بایکدیگربوده ؛دردادوستدها وحتی ازدواج؛اقوام مختلف مشکلی وجود ندارد. باهمه اینها ازسالهاپیش خطرانقراض بعضی گویشهااحساس می شده است.پدرم درباب این خطرمی گفتند:غیرازدولت که مروج تنها زبان رسمی کشوراست ؛مردم هم به این مشکل دامن می زنند.آنهادرخانواده بافرزندان خودحاضرنیستندبه زبان مادری صحبت کنند.

دیدن تحقیق خوبی دریک وبلاگ (ترکهای خوراسان) مروج زبان وفرهنگ ترکی وخاطره گفته های پدر؛ موجب شدکه دست به نگارش این پست بزنم ؛بدون اینکه قصدتبلیغ یکی ویاتخریب دیگری را مدنظرداشته باشم ؛این واقعیت تلخ آذارم می داده که چراعده ای ازمردم بجنوردوروستاهایی مثل گریوان به بهانه اینکه بچه هایشان درصورت تسلط برزبان ترکی درمدرسه مشکل خواهندداشت ؛ازابتدابه زبان فارسی باآنهاگفتگومی کنند.پرواضح است که درطول عمر؛مردم این مناطق به هردوزبان مسلط شده ؛تکلم خواهندکردولی یک موضوع روانی پشت این قضیه است وآن ازدست دادن اعتمادبه نفس وخودباختگی دربرابرفرهنگهای دیگراست.