نگه کن به جغرافی سرزمین               به پاینده بادش ندارم یغین

نگوید کسی بر زبانش سخن                بدین جا فقط تات دارد وطن

شده سرزمین شغالان سگان               پلنگان وگرگان ندارند مکان

عرب جاهل است و خوراکش ملخ         توا لش به صف بسته ماهی به نخ

بگو نصف ایرانیان هم خر است            دگر مردمان هم ز بازی در است

همه هند و افغان مرا مهتر است           فقط خلق جرمن ز ما بهتر است

چو ماری رسانم به هر کس گزند           شناسم ز ایرانیان ماد و زند

لوران عاقلند و زهر کس سرند             چرا یک کمی آریایی ترند

ز ترکان و کردان سخنها مگو               میان عرب آریایی مجو

همه زندگی کرده اند در امان                زن و کودک و نو جوان و جوان